μυσαχθής
μῠσ-αχθής, ές, poet. for μυσαρός, Nic. Th. 361, AP 9.253 (Phil.).
μυσ·αχθής, ής, ές [ῠ] odieux, exécrable, Nic. Th. 361 ; Anth. 9, 253.
Étym. μύσος, ἄχθος.
μυσαχθής, ές, ekelhaft, abscheulich ; Nic. Ther. 361 ; γάμοι Οἰδίποδος, Philp. 31 (IX.253).
μυσαχθής
from μῠσάττομαι
μῠσαχθής, ές
poetic for μυσαρός, Anth.