νήριτος

νήρῐτος, ον,

• = νήριθμος, countless, immense, ν. ὕλη Hes. Op. 511: hence as pr. n. of mountain in Ithaca, Νήριτον εἰνοσίφυλλον Il. 2.632, Od. 9.22; ν. ταύρων ἴχνια A.R. 3.1288.

νήριτος, wie νήριστος,
1) unbestritten, gewiß (?).
2) = νήριθμος, unzählig ; ὕλη, Hes. O. 513 ; νήριτα ταύρων ἴχνια μαστεύων, Ap.Rh. 3.1288, vgl. 4.158. Vgl. auch Jacobs Anth. Pal. p. 375.

νήριτος : see εἰκοσινήριτος.

νήριτος νήρῐτος, ον, = νήριθμος

• countless, immense, Hes.:— hence the name of the Ithacan mountain, Νήριτον εἰνοσίφυλλον Hom.