νησίτης
νησίτης, of/from an island
νησ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, (νῆσος)
- of, from, or belonging to an island, St.Byz.:—Dor. fem. νᾱσῖτις, ιδος, γῆ PEleph. 20.48 (iii B.C.); σπιλάς AP 7.2 (Antip. Sid.).
νησίτης, ου [ῑ] adj. m. habitant ou originaire d’une île, insulaire, E. Byz. vo νῆσος.
Étym. νῆσος.
νησίτης
νησί_της, ου, ὁ,
νῆσος
- of or belonging to an island: Doric fem. νᾱσῖτις, ιδος, Anth.