νηπτικός
νηπτικός, sober
νηπ-τικός, ή, όν,
- sober, Com.Adesp. 1088 (Sup.), Plu. QConv. 2.709b, Vett.Val. 242.18; νηπ-κωτάτην· νήφειν ποιοῦσαν, Hsch. Adv. νηπτικῶς Vett.Val. 179.6, al.
νηπτικός, ή, όν, sobre, tempérant, Plut. M. 709b.
Étym. νήφω.
νηπτικός, nüchtern, der mäßig lebt, ὁ νήφειν εἰωθώς, Gramm. Bei Plut. Symp. 7.6.3 Gegensatz von πολυπότης.