Νηρεύς
Νηρεύς, Nereus
Νηρ-εύς, έως, Ion. ῆος, ὁ,
- Nereus, h.Ap. 319, Hes. Th. 240, Alc. Supp. 8.7, etc.
- 2 sea, Λίβυς, Ἄραψ N., Nonn. D. 25.51, 32.194.
Νηρεύς, έως (ὁ) Nèrée (Nérée) fils de Poseidôn, père des Néréides, Hh. Ap. 19 ; Hés. Th. 240, etc. ||
➳ Voc. Νηρεῦ, Nonn. D. 10, 111 ; Orph. H. 23, etc. ; gén. épq. et ion. Νηρῆος, Hh. Ap. 319 ; Hés. Th. 240, etc. ; ou -έος, Pd. P. 3, 163 ; Eur. Ion 1082, etc. ; dat. épq. Νηρέϊ, Nonn. D. 21, 131, etc. ; ou -ῆϊ, Call. H. 1, 40 ; Nonn. D. 20, 395, etc. ; acc. épq. -ῆα, Nonn. D. 9, 84, etc.
Étym. probabl. pré-grec.
Νηρεύς old man of the sea (P. 9.94), a sea god, father of Thetis, Psamatheia, and the Nereids.
- 1λέγοντι δʼ ἐν καὶ θαλάσσᾳ μετὰ κόραισι Νηρῆος ἁλίαις βίοτον ἄφθιτον Ἰνοῖ τετάχθαι O. 2.29 Νηρῆος εὐβούλου Θέτιν παῖδα P. 3.92 ἀγλαόκολπον Νηρέος θύγατρα (Θέτιν) N. 3.57 Νηρέος θυγάτηρ (Boeckh: Νηρέως codd.: Thetis) I. 8.42 Νηρεὺς δʼ ὁ γέρων ἕπετα[ι (sc. in a procession in honour of Aiakos) Pae. 15.4
Strong 3517
Nereus: Ro 16:15.†
Νηρεύς, έως,
- Nereus, a sea-god, son of Πόντος (the sea), father of the Nereids, Hes.