νίκα
νίκα, victory
νίκα, v. νίκη.
νῑκα (-ας, -αν; -αι, -ᾶν, -αις, -ας.)
- 1victory in athletic events. νίκαν τριακοστὰν ἑλών O. 8.66 ἐπωνυμίαν χάριν νίκας ἀγερώχου κελαδησόμεθα βροντάν (v. ἐπωνύμιος) O. 10.79 εὔδοξον ἅρματι νίκαν Κρισαίαις ἐνὶ πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ P. 6.17 ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ νῖκαι P. 7.14 οὐδὲ κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον P. 8.37 Ἥρας τʼ ἀγῶν ἐπιχώριον νίκαις τρισσαῖς, ὦ Ἀριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ P. 8.80 πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν (v. l. νίκας) P. 9.125 τέσσαρας ἐξ ἀέθλων νίκας ἐκόμιξαν N. 2.19 τιμαλφεῖν λόγοις νίκαν N. 9.55 Ἀρισταγόραν ἀγλααὶ νῖκαι πάτραν τʼ εὐώνυμον ἐστεφάνωσαν πάλᾳ καὶ μεγαυχεῖ παγκρατίῳ N. 11.20 οὐκ ἄγνωτʼ ἀείδω Ἰσθμίαν ἵπποισι νίκαν I. 2.13 ὅδʼ ἀνὴρ διπλόαν νίκᾶν ἀνεφάνατο παίδων <τε> τρίταν πρόσθεν and a third among boys I. 4.71 ἄραντο γὰρ νίκας ἀπὸ παγκρατίου I. 6.60 φέρει γὰρ Ἰσθμοῖ νίκαν παγκρατίου i. e. in the pankration I. 7.22 κῶμον, Ἰσθμιάδος τε νίκας ἄποινα I. 8.4 ἵππων τʼ ὠκυπόδων πολυγνώτοις ἐπὶ νίκαις Παρθ. 2. 45. pro pers., Νίκας ἐν ἀγκώνεσσι πίτνων ποικίλων ἔψαυσας ὕμνων N. 5.42 χρυσέας ἐν γούνασιν πίτνοντα Νίκας I. 2.26, cf. P. 9.125 supra.