νικαφόρος
νικαφόρος, victorious
νικαφόρος, [ῑκᾱ], dor. = νικηφόρος.
νῑκᾱφόρος, -ον
- 1victorious τετραορίας ἕνεκα νικαφόρου O. 2.5 νικαφόρον ἀγλαίαν ὤπασαν O. 13.14 νικαφόροις ἐν ἀέθλοις P. 8.26 ἔργμασιν νικαφόροις ἐγκώμιον ζεῦξαι μέλος N. 1.7 βοὰ δὲ νικαφόρῳ σὺν Ἀριστοκλείδᾳ πρέπει N. 3.67 γευόμενοι στεφάνων νικαφόρων I. 1.22 pro subs., victor νικαφόροις ὁμιλεῖν O. 1.115