νεῆνις

νεῆνις, ιδος, ἡ, att. u. dor. νεᾶνις, fem. zu νεηνίης, jugendlich, jungfräulich ; παρθενικὴ νεῆνις, Od. 7.20 ; subst., das Mädchen, Il. 18.418. – Vgl. νεᾶνις.

νεῆνις

-ιδος, ἡ

[νέος.]

A young woman, a maiden : παρθενικῇ ἐϊκυῖα νεήνιδι Od. 7.20. Cf. Il. 18.418.

νεῆνις , ιδος: maiden.