νεκρομαντεῖον
νεκρο-μαντεῖον, τό,
- = νεκυομαντεῖον, Hsch. s.v. νεκύωρον.
νεκρο·μαντεῖον, ου (τὸ) lieu où l’on évoque les morts pour prédire l’avenir, Cic. Tusc. 1, 16.
Étym. ν. μαντεύω.
νεκρομαντεῖον, τό, der Ort, wo man Tote heraufbeschwört, um sie über die Zukunft zu befragen, Sp.
νεκρομαντεῖον
νεκρο-μαντεῖον, ου, τό,
= νεκυομαντεῖον, Cic.