νεκρονώμης
νεκρονώμης, corpsebearer
νεκρο-νώμης, ου, ὁ,
- corpse-bearer, Man. 4.192.
νεκρο·νώμης, ου (ὁ) qui ensevelit les morts, Man. 4, 192.
Étym. ν. νωμάω.
νεκρονώμης, ὁ, Leichenträger, Maneth. 4.192.