νεκροπομπός
νεκροπομπός, conducting the dead
νεκρο-πομπός, όν,
- conducting the dead, of Charon, E. Alc. 441 (lyr.); of Hermes, Luc. DDeor. 4[24].1.
νεκρο·πομπός, ός, όν, qui accompagne les morts, Eur. Alc. 443 ; Luc. D. deor. 24, 1.
Étym. ν. πέμπω.
νεκροπομπός, Tote geleitend, führend ; Eur. Alc. 443 ; Luc. D.D. 24.1.
νεκροπομπός
νεκρο-πομπός, όν
- conducting the dead, of Charon, Eur., Luc.