νεκροθήκη
νεκροθήκη, coffin
νεκρο-θήκη, ἡ,
- coffin or urn, E. Fr. 472.17 (anap.); place for a coffin or urn, prob. in Rev.Bibl. 39.532 (pl., Palmyra, ii A.D.).
νεκρο·θήκη, ης (ἡ) cercueil ou urne funéraire, Eur. fr. 475, 17.
Étym. ν. θήκη.
νεκροθήκη, ἡ, Totenbehältnis, Sarg, Urne, Eur. bei Porphyr. de abstin. 4.19.