νεόληπτος
νεόληπτος, newly taken
νεό-ληπτος, ον,
- newly taken or subdued, App. BC 2.48.
νεό·ληπτος, ος, ον, qui vient d’être pris, App. Civ. 2, 48.
Étym. ν. λαμβάνω.
νεόληπτος, neu, eben erst genommen, App. B.C.