νεόσσευσις
νεόσσ-ευσις, Att. νεόττ-, εως, ἡ,
- = foreg. [νεοττεία] I [nest-building], Arist. HA 559a3 (pl.).
νεόσσευσις, att. νεόττευσις, εως (ἡ) action de faire son nid, Arstt. H.A. 6, 1, 6.
Étym. νεοττεύω.