νῆσσα
νῆσσα, duck
νῆσσα, v. νῆττα.
νῆσσα, att. νῆττα, ης (ἡ) canard, Ar. Av. 566, Pax 1004 ; Com. (Ath. 128d, 395e, etc.) ||
➳ Béot. νᾶσσα, Ar. Ach. 875.
Étym. p.-ê. indo-europ. *h₂enh₂t-, canard, cf. sscr. ātí, lat. anas ; p.-ê. rapprochement avec νήχω.
νῆσσα, ἡ, die Schwimmende (νέω), die Ente, Luc. Iud. Voc. 8. S. das att. νῆττα.