νώτιος
νώτ-ιος, ον,
- collat. form of νωτιαῖος, Philox. 2.28 (s.v.l.); ν. σπόνδυλοι Ti.Locr. 100a.
νώτιος, ος, ον, c. νωτιαῖος, T. Locr. p. 100 dout.
νώτιος, = νωτιαῖος ; bei Tim.Locr. 100a, zw.; Philox. Ath. IV.147d.