ξενοδαΐκτης
ξενοδαΐκτης, one who murders guests
ξενο-δᾰΐκτης, ου, Dor. -τᾱς, ὁ,
- one who murders guests or strangers, Pi. Parth.Fr. 13.30; ξεινο- prob. cj. in E. HF 391 (lyr.).
*ξενο·δαΐκτης, dor. ξενο·δαΐκτας, ου [ᾱς] adj. m. meurtrier des étrangers, Eur. H.f. 391.
Étym. ξένος, δαΐζω.
ξενοδαΐκτης, ὁ, der Fremde od. Gäste mordet, in dor. Form ξενοδαΐκτας Eur. Herc.Fur. 391.
For Pindar, see also: ξενοδαίκτας