ξενηλατέω
ξενηλατέω, to banish foreigners
ξεν-ηλᾰτέω,
- banish foreigners, in Pass., Ar. Av. 1013, Plb. 9.29.4, D.S. 40.3.
ξεν·ηλατέω-ῶ [ᾰ] bannir les étrangers, Ar. Av. 1012 ; DS. Exc. p. 543, 9 ; fig. Plut. M. 727e.
Étym. ξένος, ἐλατός.
ξενηλατέω, Fremde vertreiben ; ὥσπερ ἐν Λακεδαίμονι ξενηλατοῦνται, Ar. Av. 1012 ; Sp., ἐκ πάσης ἐξενηλατοῦντο τῆς Ἑλλάδος, Pol. 9.29.4 ; übertr., Plut. Symp. 8.7.2.
ξενηλατέω
ξεν-ηλᾰτέω,
fut. -ήσω
ἐλαύνω
- to banish foreigners, Ar.