πέλεια
πέλεια, the wild-pigeon, rock-pigeon, stock-dove
πέλεια, ἡ, (cf. πελλός)
- dove or pigeon, esp. wild rock-pigeon, Columba livia, Od. 15.527, etc.; φύγεν ὥς τε π. Il. 21.493; τρήρων (q. v.) πέλεια 23.853, Od. 12.62, etc.; πτηνὴ π. S. Aj. 140, cf. E. Ion 1197; ὑπόπτεροι π. S. Ph. 289; cf. sq. [πελειάς] I.
- II πέλειαι, αἱ, prophetic priestesses at Dodona, Paus. 7.21.2, 10.12.10; cf. sq. [πελειάς] II and πελείους.
πέλεια, ας (ἡ) pigeon, colombe, à cause de son plumage foncé, Il. 5, 778 ; 23, 853 ; Od. 12, 62, etc. ; Soph. Aj. 140, etc. ; Eur. Ion 1197.
Étym. R. indo-europ. *pel-, gris ; cf. πελός, πελιδνός, lat. palumbēs, de palleō.
πέλεια, ἡ, die wilde Taube, nach ihrer schwarzblauen Farbe benannt ; bei Hom. gew. Sinnbild der Furchtsamkeit, φύγεν ὥστε πέλεια, Il. 21.493 ; τρήρων, oft ; Aesch. Prom. 859 ; πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας, Soph. Aj. 140 ; Phil. 259 ; πτηνὸς κῶμος πελειῶν, Eur. Ion 1197 ; Ar. Av. 575, nach Hom. S. πελειάς.
πέλεια
ἡ.
A wild dove or pigeon Il. 21.493 : Od. 15.527, Od. 22.468.
Joined with τρήρων Il. 22.140, Il. 23.853, 855, 874 : Od. 12.62, Od. 20.243.
πέλεια : wild dove, wild pigeon.
πέλεια, ἡ,
πελός
- Ithe wild-pigeon, rock-pigeon, stock-dove, so called from its dark colour, Hom., Soph.
- IIπέλειαι, ῶν, αἱ, name of prophetic priestesses, prob. borrowed from the prophetic doves of Dodona, Hdt.