πελεκητός
πελεκητός, hewn
πελεκ-ητός, ή, όν,
- hewn, Thphr. HP 5.5.6.
πελεκητός, ή, όν, coupé ou qui peut être coupé avec la hache, Th. H.P. 5, 5, 6.
Étym. vb. de πελεκάω.
πελεκητός, behauen, zugehauen, Theophr.