πελέκημα
πελέκημα, chips
πελέκ-ημα, ατος, τό, in pl.,
- chips, Aët. 8.3, Gp. 9.11.9.
- II in pl., splinters of stone or wood, POxy. 498.23 (ii A. D.).
πελέκημα, ατος (τὸ) éclat de bois enlevé avec la hache, copeau, Gal. 2, 613 ; Aét. 8, 3.
Étym. πελεκάω.
πελέκημα, τό, das mit der Axt Zugehauene, oder Späne, welche beim Behauen abfallen, Sp.