παλαίθετος
παλαίθετος, laid up, stored long ago
πᾰλαί-θετος, ον,
- laid up, stored long ago, κᾶλα Call. Fr. 66c: generally, ancient, old, ὕμνος Ion Trag. 22.
παλαί·θετος, ος, ον [ᾰ]
1 établi depuis longtemps, d’où ancien, Ion (Ath. 634f) ||
2 mis en réserve depuis longtemps, Call. fr. 459.
Étym. π. θετός.
παλαίθετος, längst festgesetzt, aufbewahrt ; κᾶλα, Callim. frg. 469 ; ὕμνοι, Ion bei Ath. XIV.634f.