παλαιογενής
πᾰλαιο-γενής, ές,
- = παλαιγενής, Ar. Nu. 358.
παλαιο·γενής, ής, ές [ᾰ] c. παλαιγενής, Ar. Nub. 358.
Étym. παλαιός, γίγνομαι.
παλαιογενής, ές, = παλαιγενής, Ar. Nub. 357, im voc. πρεσβῦτα παλαιογενές.
παλαιογενής
παλαιο-γενής, ές
= παλαιγενής, Ar.