πανισμός
πανισμός, panic terror
πανισμός, ὁ,
- panic terror, Ps.-Plu. Fluv. 5.2 (leg. παιανισμός).
πανισμός, οῦ (ὁ) [ᾱ] terreur panique, Plut. M. 1152d.
Étym. Πάν.
πανισμός, panic terror