πανίλαος
πανίλαος, all-gracious
πᾰν-ίλᾰος [ῑ], ον,
- all-gracious, Opp. H. 2.40.
παν·ίλαος, ος, ον [ᾰῑ] tout à fait doux, Opp. H. 2, 40 ; Nonn. Jo. 6, 40.
Étym. π. ἵλαος.
πανίλαος, ganz gnädig, milde, Opp. Hal. 2.40.