πανσέληνος
πανσέληνος, at the full
πανσέληνος or πασσ- (Arist. APo. 93a37 cod. A), ον, of the moon,
- at the full, ἡ σελήνη ἐτύγχανε οὖσα π. Th. 7.50; κύκλος π. the moonʼs full orb, E. Ion 1155; τὰς νύκτας τὰς π. Arist. HA 622b27.
- 2 ἡ πανσέληνος (sc. ὥρα) the time of full moon, Hdt. 2.47, 6.120, Ar. Ach. 84; τὰν αὔριον π. (s. v.l.) at to-morrowʼs full moon, S. OT 1090 (lyr.): without the Art., πανσέληνος A. Th. 389, And. 1.38; ταῖς πανσελήνοις or ἐν ταῖς π. at the seasons of full moon, Arist. HA 544a20, 555a10, cf. Stoic. 1.34; πανσέληνον, τό, Apollon. Mir. 36.
- II round as the full moon, χρυσίς Hermipp. 37 (dub. l.).
παν·σέληνος, ος, ον :
I qui concerne la pleine lune, c. à d. :
1 de la pleine lune, Eur. Ion 1155 ; Arstt. H.A. 10, 38 ; subst. ἡ πανσέληνος (s.e. ὥρα) Hdt. 2, 47, etc. ; And. 6, 13 ; Ar. Ach. 84 ; Plat. Epin. 990b, etc. le temps de la pleine lune ; ἐν ταῖς πανσελήνοις (s.e. ὥραις) Arstt. H.A. 5, 12, 4 et 23, 4 ; DC. 60, 26, pendant la pleine lune ||
2 qui est dans son plein ; σελήνη, Thc. 7, 50 ; DC. 40, 25, lune dans son plein, pleine lune ; subst. ἡ πανσέληνος (s.e. σελήνη) Eschl. Sept. 395 ; Plut. M. 367e, la pleine lune ||
II arrondi comme la pleine lune, Hermipp. (Ath. 502b) ||
➳ Par assimil. πασσέληνος, Arstt. An. post. 2, 8, 6, etc. Bkk.
Étym. π. σελήνη.
πανσέληνος, vollmondlich ; ἡ πανσέληνος, sc. ὥρα, die Zeit des Vollmondes, Ar. Ach. 84 ; Her. 2.47, 6.106, 120 ; Andoc. 1.38 u. A.; ἡ πανσέληνος, der Vollmond, Aesch. Spt. 371 ; Soph. O.R. 1090 ; Plat. Epin. 990b ; κύκλος, Eur. Ion 1155 ; σελήνη, DC. 40.25 ; νύξ, Vollmondsnacht, Arist. H.A. 10.38 u. Sp. Auch χρυσίς, ganz rund, Hermipp. b. Ath. XI.502e.
πανσέληνος
παν-σέληνος, or πασ-σέληνος, ον,
σελήνη
- 1of the moon, at the full, ἡ σελήνη ἐτύγχανε οὖσα π. Thuc.; π. κύκλος the moonʼs full orb, Eur.
- 2ἡ πανσέληνος (sc. ὥρα) the time of full moon, Hdt., Ar.; τὰν αὔριον π. at the next full moon, Soph.; without the Art., Aesch.