πάνυγρος
πάνυγρος, quite damp
πάν-υγρος [ᾰ], ον,
- quite damp or wet, Plu. Isid. 2.355f, Man. 1.87, etc.; τὸ π. Γαληνοῦ, of an application, Aët. 15.33; mostly v.l. for πάρυγρος (q. v.).
πάν·υγρος, ος, ον [ᾰ] tout humide, Plut. M. 355f ; Man. 1, 87, etc.
Étym. π. ὑγρός.
πάνυγρος, ganz feucht, zw.