παραγράψιμος
παραγράψιμος, exceptionable
παραγράψῐμος, ον,
- exceptionable, S.E. M. 7.170.
παραγράψιμος, ος, ον, digne d’être rejeté, méprisable, Sext. 7, 170.
Étym. παραγράφω.
παραγράψιμος, ον, wogegen sich exzipieren läßt, d.i. unstatthaft, verwerflich, Sext.Emp. adv. math. 7.170.