παραγραμματισμός
παραγραμμᾰτ-ισμός, ὁ,
- = foreg., St.Byz. s.v. Τύανα, Sch. Ar. Eq. 59, Eust.ad D.P. 827.
παραγραμματισμός, οῦ (ὁ) [μᾰ] altération d’un mot par substitution d’une lettre à une autre, E. Byz. vo Τύανα.
Étym. παραγραμματίζω.
παραγραμματισμός, ὁ, das Setzen eines Buchstaben für den andern, VLL.