παραθραύω

παρα-θραύω,

• break, smash, of ships and pottery, Dialex. 1 (Pass.).
• • II break off, metaph., τὴν εἰρήνην ψηφίσματι πολέμου π. Demad. 44; ὀλίγον τοῦ λόγου Gal. 4.623, cf. 9.931; infringe, violate, τὸ δίκαιον Porph. Abst. 3.1:—so in Pass., παρατεθραυμένος (v.l. -αυσμένος) Pl. Lg. 757e.

παραθραύω, (θραύω), daneben od. dabei abbrechen, Sp.; übertr., τὸ ἐπιεικὲς καὶ ξύγγνωμον τοῦ τελέου καὶ ἀκριβοῦς παρὰ δίκην τὴν ὀρθήν ἐστι παρατεθραυσμένον, v.l. παρατεθραυμένον, abgebrochen, geschwächt, Plat. Legg. VI.757e. – Suid. erkl. παραθραύοντες auch intr. ταλαιπωροῦντες.