παραλειπτέον

παραλειπ-τέον,

• one must pass over, οὐ π. ὡς . . X. Ages. 8.3; οὐ π. τὰ περὶ τῆς πόλεως Isoc. Ep. 2.14; οὐ π. περί τινος D.S. 5.83.