παράληξις
παράληξις, penultima
παράληξις, εως, ἡ,
- penultima, Hdn.Gr. 2.949, EM 397.28.
- 2 antepenultima, Eust. 30.42.
παράληξις, εως (ἡ) la syllabe ou la voyelle pénultième, Hdn gr. π. μ. λ. 43.
Étym. παραλήγω.
παράληξις, die Endung eines Wortes im gramm. Sinne, bes. die vorletzte Silbe, Gramm.