παρεύρεσις
παρεύρεσις, the invention of a false pretext, a pretence
παρεύρ-εσις, εως, ἡ,
- pretext, pretence, μηδεμιᾷ παρευρέσει Decr. ap. D. 18.37, cf. PEleph. 1.9 (iv B.C.), IG 9(1).694.109 (Corcyra), Test.Epict. 2.15, SIG 581.45 (Crete, iii/ii B.C.), etc.; διὰ παρευρέσεως Sammelb. 4638.10 (ii B.C.); = Lat. fraus, Supp.Epigr. 3.378C16 (Delph., ii/i B.C.): prov., Θρακία π. Str. 9.2.4, Zen. 4.37.
παρεύρεσις, εως (ἡ) action d’inventer des prétextes, d’où :
1 prétexte, Dém. 238, 6 (décr.) ||
2 rouerie, Str. 402.
Étym. παρευρίσκω.
παρεύρεσις, ἡ, das Ersinnen einer Ausrede, einer Ausflucht, Dem. 18.37 u. Sp., Inscr.; die Θρᾳκία παρ. war sprichwörtlich geworden, Strab. 9.2.4, Zenob. 4.37.
παρεύρεσις, εως,
- the invention of a false pretext, a pretence, Decret. ap. Dem. from παρευρίσκω