παρεύρημα
παρεύρημα, pretext, pretence
παρεύρ-ημα, ατος, τό, = foreg., Paus. 2.16.3 (pl.), Oenom. ap. Eus. PE 5.27.
παρεύρημα, ατος (τὸ) prétexte inventé, imagination, fiction, Paus. 2, 16, 2.
Étym. παρευρίσκω.
παρεύρημα, τό, erdachte Ausflucht, Finte, die zu Jemandes Täuschung ersonnen ist, Sp., übh. Erdichtung, Paus. 3.16.3.