παρετέον

παρετέον, (παρίημι)

• one must let pass, neglect, Pl. Lg. 796a, Aen.Tact. 19, Hierocl. p.48 A.
• • IIone must leave, ταῦτα π. τοῖς μετεωροθήραις σκοπεῖν Ph. 1.674.