παρρησιαστής
παρρησιαστής, a free speaker
παρρησι-αστής, οῦ, ὁ,
- outspoken person, Arist. EN 1124b29, Phld. Lib. p.62 O. (pl.), D.S. 14.5, Luc. Deor.Conc. 3.
παρρησιαστής, οῦ (ὁ) qui parle franchement, Arstt. Nic. 4, 3, 28 ; Luc. C. deor. 3, etc.
Étym. παρρησιάζομαι.
παρρησιαστής, ὁ, der freimütig Sprechende ; Arist. eth. 4.3 ; Luc. deor. conc. 3 u. a.Sp.
παρρησιαστής
from παρρησιάζομαι
παρρησιαστής, οῦ, ὁ,
- a free speaker, Arist.