πάροχος
πάροχος, one who sits beside
πάροχος2, provider
πάροχος (A), ὁ, (ὄχος)
- one who sits beside another in a chariot, Hsch., Suid.; esp. of the groomsman in wedding ceremonies, hence of Ἔρως, Ζηνὸς π. γάμων τῆς τε . . Ἥρας Ar. Av. 1740; π. καὶ νυμφαγωγὸς συμπαρέστη Luc. Herod. 5.
πάροχος (B), ὁ, (παρέχω)
- provider, c. gen., Porph. Abst. 2.12 (pl.): gloss on πρόξενος, Sch. Ar. Pl. 182.
- II π., οἱ, in the Roman provinces, those who supplied public officers with necessaries, Hor. Sat. 1.5.46, cf. IG 5(1).209.30 (Sparta, i B.C.): metaph., Cic. Att. 13.2a. 2.
1 πάροχος, ου (ὁ) celui qui accompagne les nouveaux mariés sur le char nuptial, Ar. Av. 1740 ; Luc. Her. 5 ; cf. παράνυμφος (π. ὄχος 2).
2 πάροχος, ου (ὁ) fournisseur de vivres aux agents qui voyageaient pour le service public, Cic. Att. 13, 2, 2.
Étym. παρέχω.
πάροχος ¹, ὁ, der mit auf dem Wagen Sitzende, Mitfahrende, bes. der παράνυμφος, VLL erkl. παράπομπος u. ä., Ar. Av. 1740 u. Sp., wie Luc.
πάροχος ², darreichend, gebend, bes. ὁ πάροχος, der auf dem Marsche den Kriegern das Nötige gibt, der die Kosten wozu hergibt, Sp.
πάροχος
πάρ-οχος, ὁ,
- one who goes beside another in a chariot, one who attends the bridegroom (v. παράνυμφος), Ar.