παρωνυχία
παρωνυχία, whitlow
παρωνῠχ-ία, ἡ,
- whitlow, Hp. Epid. 2.6.27, Plu. Aud. 2.43b, al., Jul. Gal. 245d.
- II plant reputed to be a cure for whitlow, Dsc. 4.54, Gal. 12.96, Paul.Aeg. 7.3.
- III trifle, Plb. 12.4a. 1.
παρ·ωνυχία, ας (ἡ) [ῠ] panaris, abcès à la racine de l’ongle, Plut. M. 43a, etc. ||
➳ Ion. -ίη, Hpc. 1056d.
Étym. π. ὄνυξ.
παρωνυχία, ἡ, = παρωνυχίς ; Hippocr.; Plut. vrbdt οὐκ ἔστι σοι περὶ παρωνυχίας ὁ λόγος, de audit. 7, vgl. adul. et amic. discr. 49.