παρωνυχίς
παρωνῠχ-ίς, ίδος, ἡ,
- = foreg. [παρωνυχία] I, Hierocl. Facet. 199, 200, Gloss., v.l. in Paul.Aeg. 7.3, interpol. in Suid.
παρωνυχίς, ίδος (ἡ) [ῠ] sorte de plante, p.-ê. polycarpe à quatre feuilles, Diosc. 4, 54.
Étym. π. ὄνυξ.
παρωνυχίς, ἡ,
1) Nebennagel, gewöhnlich Nietnagel, reduvia, sp. Medic.
2) eine Pflanze, Diosc.
1) Nebennagel, gewöhnlich Nietnagel, reduvia, sp. Medic.
2) eine Pflanze, Diosc.