πᾶς
πᾶς, πᾶς, πᾶσα, πᾶν, all, every, whole
- Coll. Pron., when used of a number, all; when of one only, the whole; of the several persons in a number, every.
- I in pl., all, πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι Il. 8.5, etc.; πάντες ὅσοι . . Od. 1.11, etc.; πάντας ᾧ ἂν περιτυγχάνῃ, for ὅσοις ἄν, Pl. R. 566d: also with the Art., v. infr. B.
- 2 strengthd. by Advbs., ἅμα πάντες all together, Il. 24.253, etc.; πάντες ἅμα 1.495 (in Prose commonly ἅπαντες, but not always, v. Hdt. 9.23, X. Cyr. 1.3.10, etc.): with a collect. noun, ἅμα πᾶς ὁ δῆμος D.H. 2.14; πάντες ὁμῶς Il. 15.98; ὁμοῦ πάντες S. El. 715; πάντα μάλα Il. 22.115, Od. 5.216, etc.; πάντες ὁμοίως D. 20.85, etc.
- 3 with Sup.,πάντες ἄριστοι all the noblest, Il. 9.3, Od. 4.272, etc.
- 4 consisting or composed wholly of, i.e. nothing but, only, φρουρούμενος ὑπὸ πάντων πολεμίων Pl. R. 579b; ἐκ πασῶν δυνάμεων συνεστώς Corp.Herm. 13.2; cf.11.2.
- II sg., all, the whole, πᾶς δʼ ἄρα χαλκῷ λάμπε Il. 11.65, cf. 13.191; πᾶσα ὕλη all the wood, Hes. Op. 511, cf. Th. 695, etc.;πᾶσα ἀληθείη all the truth, Il. 24.407, Od. 11.507; τὴν φάτνην ἐοῦσαν χαλκέην πᾶσαν all of bronze, Hdt. 9.70; ἦν ἡ μάχη καρτερὰ καὶ ἐν χερσὶ πᾶσα, ἦν γὰρ τὸ χωρίον πρόσαντες πᾶν, Th. 4.43, etc.; πᾶν κράτος the whole power, sovereign power, S. Ph. 142 (lyr.); τὸ πᾶν κράτος Hdt. 6.35; μετὰ πάσης ἀδείας D. 18.305; πᾶσα ἀνάγκη Pl. Phdr. 240a; πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο πύλαι, πᾶσαι γὰρ ἐπῴχατο [πύλαι], the whole gate was open (shut), i.e. the gate was wide open, quite shut, Il. 2.809, 12.340, as expld. by Aristarch.; v. infr. B.
- 2 as in I.4, with attraction, ὁ πάντʼ ἄναλκις οὗτος, ἡ πᾶσα βλάβη who is nought but mischief, S. El. 301, cf. Ph. 622, 927.
- III every, οἱ δʼ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες . . πᾶς πέτεται Il. 16.265, cf. Od. 13.313, S. El. 972, E. Ba. 1131, 1135; ἄκουε πᾶς, = ἀκούετε πάντες, Ar. Th. 372; πᾶς χώρει Id. Pax 555: with partit. gen., παντὶ βροτῶν (v.l. βροτῷ) Pi. O. 1.100; πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ S. OC 597; τῶν ἀνθρώπων πᾶς D.Chr. 3.70; also πᾶς ἀνήρ S. Aj. 1366, Ar. Ra. 1125, etc.; πᾶσα ἀνθρώπου ψυχή Pl. Phdr. 249e: with the Art., v. infr. B; πᾶς τις every single one, Thgn. 621, Hdt. 1.50, 3.79, S. Aj. 28, etc.; πᾶς τις βροτῶν Id. El. 984, cf. OC 25, etc.; πᾶς ὅστις . . Id. Aj. 1413; πᾶν ὅσον . . A. Pr. 787, etc.
- 2 less freq., any one, τὸ μὲν ἐπιτιμᾶν . . φήσαιτις ἂν . . παντὸς εἶναι D. 1.16; παντὸς ἀνδρός [ἐστι] γνῶναι Pl. Ion 532e; χαλεπόν τι καὶ οὐχὶ παντός Id. Alc. 1.129a; παντὸς ἀκούοντος . . when any one hears . ., Ev.Matt. 13.19; ἀμήχανον δὲ παντὸς ἀνδρὸς ἐκμαθεῖν ψυχήν any manʼs soul, S. Ant. 175; πάντων ἀποστερεῖσθαι λυπηρόν to be deprived of anything, D. 18.5; cf. D. III.2, VI.
- B with the Art., in the sense of all, the whole, when the Subst. is to be strongly specified, πᾶς being put either before the Art. or after the Subst., πᾶσαν τὴν δύναμιν all his force, Hdt. 1.214; τὰ ἀγαθὰ πάντα X. An. 3.1.20 (s. v. l.): with abstract Nouns and others which require the Art., πάντα τὰ μέλλοντα A. Pr. 101; πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν Th. 6.87; τὰ τῆς πόλεως π. all the affairs of state, Lys. 19.48, etc.: emphatically, τὰς νέας τὰς πάσας Hdt. 7.59.
- II πᾶς is put between the Art. and Subst., to denote totality (V. A. II), ὁ πᾶς ἀριθμός A. Pers. 339; τὴν πᾶσαν ἵππον Hdt. 1.80; τὸ πᾶν πλῆθος Th. 8.93; οἱ πάντες ἄνθρωποι absolutely all . ., X. An. 5.6.7, etc.; so πᾶν the neut.with the Art. itself becomes a Subst., τὸ πᾶν the whole, A. Pr. 275, 456, etc., v. infr. D. IV; τὰ πάντα the whole, Id. Eu. 415; τοῖς πᾶσιν in all points, Th. 2.64, 5.28; οἱ πάντες all of them, Hdt. 1.80; but also, the community, opp. οἱ ὀλίγοι, Th. 4.86; ἡ μὲν [τάξις] πάντα ἕν, ἡ δὲ πάντα ὅλον, ἡ δὲ πάντα πᾶν all things as a unity, as a totality, as an integral sum, Dam. Pr. 206.
- C with Numerals to mark an exact number, ἐννέα πάντες full nine, Od. 8.258, cf. 24.60; ἐννέα πάντʼ ἔτεα Hes. Th. 803; δέκα πάντα τάλαντα Il. 19.247, etc.; but κτήνεα τὰ θύσιμα πάντα τρισχίλια ἔθυσε 3000 of all kinds, Hdt. 1.50; τὸν ἀρχιτέκτονα . . ἐδωρήσατο πᾶσι δέκα with ten presents of all kinds, Id. 4.88; Παυσανίῃ πάντα δέκα ἐξαιρέθη Id. 9.81; τὰ πάντα μυρία Id. 3.74; πάντα θύειν ἑκατόν Pi. Fr. 170; πάντα χίλια ἔθυεν Porph. Abst. 2.60.
- II with the Art., in all, οἱ πάντες . . εἷς καὶ ἐνενήκοντα Hdt. 9.70, cf. 1.214, Th. 1.60, 3.85, etc.; τριήρεις . . τὰς πάσας ἐς διακοσίας Id. 1.100, cf. 7.1; ἐν εἴκοσι ταῖς πάσαις ἡμέραις Arr. An. 1.11.5.
- D Special Usages: in dat. pl. masc. πᾶσι, with or in the judgement of all, Il. 2.285, S. OC 1446; ὁ πᾶσι κλεινός Id. OT 8; κράτιστον πᾶσιν Οἰδίπου κάρα ib. 40.
- 2 fem. pl., ἔδοξε πάσαις (sc. ταῖς ψήφοις) carried unanimously, IG 12(3).168.14 (Astypalaea, ii/i B. C.), cf. Luc. Bis Acc. 18, 22.
- II neut. pl. πάντα all kinds of things, Hom., freq. in phrase δαίδαλα πάντα, Il. 5.60, al.; οἰωνοῖσι πᾶσι I.5.
- 2 πάντα γιγνόμενος becoming all things, i. e. assuming every shape, Od. 4.417.
- 3 πάντα εἶναί τινι to be everything to one, ἦν οἱ . . τὰ πάντα ἡ Κυνώ Hdt. 1.122; ἦσάν οἱ πάντα —ἅπαντα codd.) αἱ Συρήκουσαι Id. 7.156; Εὔβοια αὐτοῖς πάντα ἦν Th. 8.95; πάντʼ ἐκεῖνος ἦν αὐτοῖς D. 18.43; π. ἦν Ἀλέξανδρος (sc. ὑμῖν) Id. 23.120; π. εἶναι ἔν τισι to be all in all among them, Hdt. 3.157.
- 4 πάντα as Adv. for πάντως, in all points, entirely, wholly, π. νοήμονες Od. 13.209; π. γὰρ οὐ κακός εἰμι 8.214; ὁ πάντʼ ἄναλκις S. El. 301; τῷ πάντʼ ἀγαθῷ Id. Aj. 1415 (anap.); τὸν πάντʼ ἄριστον Id. OC 1458; πάντʼ ἐπιστήμης πλέων Id. Ant. 721 (hence παντάγαθος, παντάριστος, etc. as compd. words); τὰ πολλὰ π. almost throughout, Hdt. 5.67, cf. 1.203, 2.35; but τὰ π. in every way, by all means, altogether, Id. 5.97; οἰόμενοι τὰ π. νικᾶν X. An. 2.1.1; ὁ τὰ π. φιλαίτατος Theoc. 7.98; also ἐς τὰ π. Th. 4.81; κατὰ π. ibid., Pl. Ti. 30d.
- III neut. sg., τὸ πᾶν the whole (V. B. II), περὶ τοῦ π. δρόμον θέειν Hdt. 8.74; πολλοῦ γε καὶ τοῦ π. ἐλλείπω A. Pr. 961; τοῦ π. ἡμαρτηκέναι Pl. Phdr. 235e; ἄξιοι τοῦ π. Id. Sph. 216c; τὸ πᾶν as Adv., completely, altogether, A. Supp. 781 (lyr.), S. El. 1009, Pl. Lg. 959a, etc. (but, for all that, nevertheless, A.D. Synt. 188.27): with neg., at all, οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν A. Pr. 217, etc.; also πᾶν alone, Hdt. 1.32, etc.
- b in Philos., τὸ πᾶν the universe, Emp. 13, Pythag. ap. Arist. Cael. 268a11, Pl. Ti. 28c, 30b, etc.; including τὸ κενόν (opp. τὸ ὅλον), Placit. 2.1.7; also, Pythag. name for ten, Iamb. in Nic. p.118P., Theol.Ar. 59.
- c τῷ παντί in every point, altogether, X. HG 7.5.12, etc.
- d τὸ π., = μολυβδόχαλκος, Ps.- Democr. Alch. p.56 B., Maria ap.Zos.Alch. p.192B.
- 2 πᾶν anything, πᾶν μᾶλλον ἢ στρατιήν οἱ ἐδίδου Hdt. 4.162; εἴη δʼ ἂν πᾶν anything is possible, ib. 195; πᾶν ποιῶν by any means whatever, Pl. Ap. 39a (also πᾶν ποιεῖν καὶ λέγειν ibid.; πᾶν ποιεῖν ὥστε . . Id. Phd. 114c), cf. Pi. I. 4(3).48; πᾶν ἂν ἔπραξαν Lys. 9.16: more freq. in pl., πάντα ποιῶν Id. 12.84, D. 21.2; π. ποιεῖν ὅπως . . X. HG 7.4.21; πάντα τολμῶν S. OC 761; cf. A. III.2.
- 3 ἐπὶ πᾶν on the whole, in general, Pl. Lg. 875d; ὡς ἐπὶ πᾶν εἰπεῖν Id. Euthd. 279e, etc.; τὸ πρὸς ἅπαν ξυνετὸν ἐπὶ πᾶν ἀργόν Th. 3.82.
- 4 παντὸς μᾶλλον more than anything, i. e. above all, Pl. Cri. 49b, Prt. 344b, Grg. 527b; π. μᾶλλον οὐ Id. Phdr. 228d: in answers, π. γε μᾶλλον quite so, Id. Phd. 67b.
- IV with Preps., εἰς πᾶν προελήλυθε μοχθηρίας D. 3.3; ἐς τὸ πᾶν altogether, A. Ag. 682 (lyr.), Eu. 52, 83; ἐν παντὶ ἀθυμίας εἶναι to be in utter despair, Th. 7.55: more freq. ἐν παντὶ εἶναι, ἐν παντὶ κακοῦ εἶναι, to be in great danger or fear, Pl. Smp. 194a, R. 579b; ἐν π. γενέσθαι Id. Euthd. 301a; ἐμ παντὶ ἐοῦσα IG 42(1).122.27 (Epid., iv B. C.); ἐν παντὶ εἶναι μή . . to be in great fear lest . ., X. HG 5.4.29; ἐς πᾶν κακοῦ ἀπίκατο Hdt. 7.118; ἐς πᾶν ἀφικέσθαι X. HG 6.1.12; εἰς πᾶν ἐλθεῖν D. 54.13; ἐπὶ πᾶσιν in all things, καιρὸς δʼ ἐπὶ π. ἄριστος Hes. Op. 694; but also, finally, Philostr. VS 2.11.1, al.; περὶ παντὸς ποιεῖσθαι esteem above all, X. HG 7.1.26, An. 1.9.16; πρὸ παντὸς εὔχεσθαι wish above all, Pl. Phdr. 239e; διὰ παντός (sc. χρόνου) for ever, continually, S. Aj. 705 (lyr.), Th. 1.38, etc.; also, altogether, Pl. R. 407d; διὰ πάντων Id. Sph. 254b; ὁ κατὰ πάντων λόγος the common formula, PMag.Par. 1.2186; ἡ κ. π. τελετή ib. 1596, PMag.Lond. 121.872; μέχρι παντός for ever, Str. 8.6.18; εἰς τὸ πᾶν ἀεί A. Ch. 684; ἐς τὸ πᾶν χρόνου Id. Eu. 670.
- V διὰ πασῶν (sc. χορδῶν), v. διαπασῶν.
- VI οὐ πᾶς not any, i.e. none, LXX Ps. 142(143).2, Ev.Luc. 1.37, Ep.Gal. 2.16, al.; ἄνευ πάσης ταραχῆς without any disturbance, D.S. 15.87.
- = παῖς, Inscr.Cypr. 106, 210 H.
- = πατήρ (Syracus.), EM 651.7.
1. adj.
a. alleen sing., van een enkele persoon of zaak, vooral bij collectiva (niet-telbare subst.) (ge)heel, louter, helemaal, compleet, volledig, totaal
i. pred.
1. zonder lidw.
2. in proza heeft het subst. meestal een lidw.:
ii. attr.
1.
2.
b. sing. en plur. van een groep of verzameling (telbaar) ieder, elk, alle(n)
i. sing. van de afzonderlijke leden van een groep ieder, elk
1. pred.:
2. attr., met subst.:
3. zelfst.
ii. plur. van alle leden van een groep alle(n)
1. pred.
a.
b. in proza heeft het subst. meestal een lidw.;
2. attr.
a. zonder lidw.:
b. met direct voorafgaand lidw. om iets als complete eenheid aan te duiden:
3. zelfst.:
2. subst. n.
a. zonder lidw. alles, al het mogelijke
i.
ii. plur.:
b. met lidw.
i. sing.:
ii. plur.:
3. adv. en adv. uitdr.
a. adv.
i. met ontk.:
ii. zonder ontk.:
b. n. sing.
c. adv. uitdr. met prep.:
all, mit dem Begriffe der Einheit, ganz, wie ὅλος, der Mehrheit, jeder, wie ἕκαστος, u. im plur. alle. Schon bei Hom. herrscht der Begriff ganz u. der plur. vor ; κέκλυτέ μευ πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι Il. 8.5, u. sonst ; πᾶσα ἀληθείη, ganze, volle, lautere Wahrheit, Il. 24.407, Od. 11.507 ; πᾶσα ὕλη, Hes. O. 510, vgl. Th. 695, 847, 973 ; πᾶν δεῖμα, ganz Schrecknis, ἡ πᾶσα βλάβη, ganz Unheil, Soph. Phil. 623, 927, El. 301 ; auch im plur., πᾶσαι πύλαι, das ganze Tor, Il. 2.809 ; πάντες ὅσοι, alle welche, Hom. u. Folgde überall ; auch sing., πᾶν ὅσον νοεῖς, Soph. Trach. 348 ; seltener ἀσπάζεται πάντας, ᾧ ἂν περιτυγχάνῃ, Jeden, dem er begegnet, Plat. Rep. VIII.566d ; ἅμα πάντες, allesammt, Il. 24.253, Od. 21.230, in Prosa üblicher ἅπαντες, vgl. aber Schaefer zu Dion.Hal. C.V. p. 124 ; πάντες ὁμῶς, Il. 15.98 ; μάλα πάντες, 22.115, Od. 5.216, 22.283 ; πάντες ἄριστοι, alle besten, lauter solche, die zu den besten gehören, Il. 9.3, Od. 4.272 u. sonst ; mit Zahlwörtern, ἐννέα πάντες, alle neun, ohne daß einer daran fehlt, wie wir sagen »ganzer neun«, Od. 8.258, 24.60 ; ἐννέα πάντʼ ἔτεα, Hes. Th. 803 ; δέκα π., Il. 19.247, 24.232 ; δυώδεκα π., Od. 9.204, 12.89 ; δυοκαίδεκα πάντες ἄριστοι, 16.251 ; εἴκοσι πάντες, Il. 18.373, 470, Od. 5.244 ; Her. 1.50, 163, 214, 9.81, der πᾶς immer vor das Zahlwort setzt, während dies bei Hom. voransteht ; auch mit dem Artikel, τὰ πάντα δέκα, in Allem zehn, alle zusammengerechnet zehn ; τὰ πάντα μύρια, in Allem zehntausend, Her. 3.74 ; Thuc. 3.85 ; τρεῖς οἱ πάντες, Ath. VI.273b. – Im sing. jeder, οἱ δʼ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες πρόσσω πᾶς πέτεται, Il. 16.264 ; Od. 13.313 ; πᾶς ἀνήρ, Theogn. 177 ; Aesch. Pers. 378 ; Soph. Aj. 1366 ; νῦν μεπᾶς ἀσπάζεται, O.R. 596 ; σιώπα πᾶς ἀνήρ, Ar. Ran. 1125, wie Ach. 237 ; u. in Prosa, ἔνθα πᾶς παντὶ θυμοῦται, Plat. Prot. 327a ; ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, Phaedr. 245c ; πᾶσα ὁδός, jeder Weg, Xen. An. 2.5.9 ; auch mit dem Artikel, πᾶσα ἡ ὁδός, ibid., auf jedem der Wege, die ins Vaterland führen ; u. so in dieser Stellung πᾶς ὁ κλύων, jeder, der hört, Soph. Aj. 151 ; πᾶν τὸ καλῶς ἔχον, Plat. Rep. II.381a ; u. so auch im plur., πάντα προὐξεπίσταμαι σκεθρῶς τὰ μέλλοντα, Aesch. Prom. 101 ; od. πάντες steht nach, οἱ ἄλλοι πάντες ᾄδοντες ἐπορεύοντο ἐν ῥυθμῷ, Xen. An. 5.4.14, die übrigen alle ; οἱ πάντες, die sämmtlichen, ὑμεῖς οἱ πάντες οὐκ ἔσεσθε κύριοι, 5.7.27 ; οὐδʼ ἂν οἱ πάντες ἄνθρωποι δύναιντο διελθεῖν, 5.6.7 ; vgl. Soph. τοὺς πάντας Ἀργείους, Phil. 47 ; und mit Wiederholung des Artikels, τὰς νέας τὰς πάσας ἐκόμισαν εἰς Ἄβδηρα, Her. 6.47. – In einigen Vrbdgn steht das adj. πᾶς für das • adv. πάντως , wie man erklären kann πόλις γάρ ἐστι πᾶσα τῶν ἡγουμένων, Soph. Phil. 386 ; πᾶσα ἀνάγκη, es ist durchaus notwendig, Plat. Phaedr. 240a u. öfter ; πᾶν τοὐναντίον, ganz das Gegenteil, Prot. 332a u. öfter ; – τὸ πᾶν, das Ganze, Aesch. Prom. 456 u. A.; ἡ τοῦ παντὸς ἀρχή, Xen. An. 5.10.12 ; τοῦ παντὸς ἁμαρτάνειν, Plat. Phaedr. 235e u. sonst ; bes. das Weltall, Universum, τὴν τοῦ παντὸς φοράν, Plat. Polit. 270b ; Crat. 436e u. öfter ; Luc. Nigr. 2 u. öfter ; übh. die Hauptsache, worauf Alles ankommt, τὸ πᾶν φράσω, Soph. El. 670 ; Trach. 368 ; ὁ Λυσίας τοῦ παντὸς ἡμάρτηκε, Plat. Phaedr. 235e ; τὸ ὅλον von τὸ πᾶν unterschieden Theaet. 204b ; ἐσπᾶν κακοῦ, in das ganze, größte Unglück, Her. 7.118, 9.118 ; vgl. ἔτι ἂν μᾶλλον ἐν παντὶ κακοῦ εἴης, Plat. Rep. IX.579b ; u. so auch ohne κακόν, κἀγὼ ἐν παντὶ ἐγενόμην ὑπʼ ἀπορίας, Euthyd. 301a ; ἐν παντὶ εἴης ἄν, Symp. 194a, in der größten Gefahr sein ; auch εἰς πᾶν ἀφικνεῖσθαι, sich in die größte Gefahr begeben, Alles wagen, Xen. Hell. 6.1.12 ; vgl. ἐν παντὶ ἀθυμίας ἦσαν, Thuc. 7.55 ; oft bei Flgdn.; Xen. vrbdt diese Wendung sogar mit μή, ἐν παντὶ ἦσαν, μὴ λελοιδορημένος εἴη ὑπʼ Ἀγησιλάου, Hell. 5.4.29, sie waren in Besorgnis. – Andere ähnl. Vrbdgn sind : ἐπὶ πᾶν τὸ τῆς ἐλευθερίας ἰέναι, Plat. Rep. VIII.562e ; πράττειν τὸ πᾶν εἰς δύναμιν, Phaedr. 273e, Alles nach Kräften tun ; εἰς πᾶν θυμοῦ προαχθῆναι, in den äußersten Zorn geraten ; παντὸς μᾶλλον, mehr als Alles, durchaus, gewiß, Prot. 344b, Phaed. 67b u. öfter, u. Sp., wie Luc. Halc. 2 ; πρὸ πάντων, Aesch. Spt. 996 ; u. beim superl. zur Verstärkung, πάντων δὲ ῥᾷστα μαθήσει, Plat. Rep. I.344a ; πάντων μάλιστα, Prot. 330a ; Tragg. u. A. – Διὰ παντός, durchgängig, durchaus, von der Zeit immer : Soph. Aj. 705 ; Plat. Phaedr. 240e ; τὸ διὰ παντὸς γιγνόμενον ἁπλοῦν, Polit. 294c ; τὰ εἴσω διὰ παντὸς νενοσηκότα σώματα, Rep. III.407d ; τὸ λοιπὸν διὰ παντὸς πολέμου ἰέναι αὐτοῖς, Xen. An. 3.2.8, wo wahrscheinlich mit Krüger διὰ πολ. zu lesen ist ; vgl. 7.8.11 u. A.; es findet sich auch als ein Wort geschrieben, διαπαντός, Schaefer Schol. Par. Ap.Rh. 4.57 ; selten im plur., διὰ πάντων, Plat. Soph. 254b ; auch κατὰ πάντων, Tim. 60b ; vgl. B.A. 91, διὰ πάντων ἀγὼν ὁ ἔσχατος. – Ueber ἡ διὰ πασῶν s. διαπασῶν. – Ἐπὶ πᾶν, im Allgemeinen, Plat. Euthyd. 279e ; κατὰ πάντα, in Allem, durchaus, Tim. 30d, wie Thuc. 4.81. – Das neutr. πάντα, alles Mögliche, allerlei, Hom. oft, bes. in der Vrbdg δαίδαλα πάντα, auch πάντα γίγνεσθαι, Alles werden, jede Gestalt annehmen, sich in jede Gestalt verwandeln, Od. 4.417 ; sich zu Allem entschließen, alle Mittel versuchen, vgl. παντοῖος u. Schaefer mel. p. 98 ; sehr gewöhnl. πάντα ποιεῖν, Xen. Hell. 5.4.58 Dem. u. A.; auch im sing., Plat. Apol. 39a. – Πάντα εἶναί τινι, Einem Alles sein, Her. 1.122, wie Thuc. 8.95 u. Dem. 18.43 ; vgl. ἐβοηθεῖτε δʼ αὐτῷ καὶ πάντʼ ἦν Ἀλέξανδρος, 23.120, Sp., wie Luc. Tyrannic. 4 ; Pol. τὸ δὲ ὅλον αὐτοῖς ἦν καὶ τὸ πᾶν Ἀπελλῆς, 5.26.5 ; auch πάντα εἶναι ἔν τινι, Alles in Allem sein, Alles gelten bei Einem, Her. 3.157, 7.156 ; als • adv. πάντα , ganz und gar, gänzlich, in jeder Hinsicht, auch • τὰ πάντα , 1.122, 4.97, • τὰ πολλὰ πάντα , meistens, meistenteils, 1.203, 2.35, 5.67, τὰ πάντα νικᾶν, Xen. An. 2.1.1, vgl. 1.9.2, 3.10 ; auch εἰς πάντα, in Allem, gänzlich, s. Valcken Phoen. 622 u. Jacobs Ach.Tat. p. 648 ; ὁ πάντʼ ἄριστος, Ath. VIII.361f ; u. im posit., οὐκ ἄρα πάντα νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι ἦσαν, Od. 13.209 u. öfter ; ἀνδρὶ τῷ πάντʼ ἀγαθῷ, Soph. Aj. 1415, vgl. El. 301, öfter ; πάντα σοφός, Plat. Theaet. 194e ; u. mit dem Artikel, τὰ πάντα ἀγαθός, Her. 5.97 ; u. eben so τὸ πᾶν, Aesch. Prom. 215, Suppl. 781 ; Soph. El. 1009 ; Xen. Cyr. 1.6.13 u. sonst. – Πᾶσιν, bei, vor Allen, nach dem Urteil Aller, Il. 2.285 ; vgl. Soph. O.C. 1448, Trach. 338 ; u. vom neutr. in Allem, in allen Dingen, Her. 1.61, wie auch ἐπὶ πᾶσιν, Hes. O. 696. – Oft tritt auch τίς hinzu, πᾶς τις, ein jeder, Aesch. Ag. 1205 Soph. O.C. 25, Aj. 28 Thuc. 7.84 ; πάντα τινὰ τῶν μάγων, Her. 3.79.
[α ist in der Stammsilbe in allen drei Geschlechtern lang ; in den Zusammensetzungen wird es im neutr. kurz, ἅπᾰν, σύμπᾰν, doch bleibt bei den Attikern auch diese Silbe zuweilen lang, B.A. 416 ; vgl. Meineke quaest. Men. 51 ; erst späte schlechte Dichter haben auch in πάσης u. πᾶσιν das α verkürzt ; s. Jacobs AP p. 429, 431.]
πᾶσα, πᾶν.
Genit. παντός, πάσης, παντός.
Genit. pl. fem. πασάων Od. 6.107. πασέων Il. 9.330, Il. 18.431 : Od. 4.608, Od. 20.70, etc.
Dat. pl. masc. and neut. (besides πᾶσι) πάντεσσι Il. 1.288, Il. 10.173, Il. 18.521, etc.: Od. 2.166, Od. 8.21, Od. 13.292, etc.
- 1
In sing.
- a
All the, the whole, the whole of the : ἦμαρ Il. 1.592. Cf. Il. 2.149, 780, 823, Il. 3.50, Il. 11.714, etc. : θαλάσσης Od. 1.53. Cf. Od. 4.447, Od. 5.455 (all his...), Od. 13.193, Od. 14.267, etc.
So with a collective pl. : πάντες λαοί Od. 2.13. Cf. Od. 4.176, Od. 8.382, etc.
Predicatively : πᾶς κεκάλυπτο Il. 13.191. Cf. Il. 15.537, etc. : Od. 12.238, Od. 13.169, etc.
- b
All, the whole of : Τηλέμαχον πάντα κύσεν Od. 16.21. Cf. Il. 2.108, 575, etc. : Od. 19.475, etc.
A whole : μῆνα Od. 10.14, etc.
Of all sorts : βουλήν Il. 13.741, etc.: ἐδωδήν Od. 5.196, etc.
- c
Each, every : πᾶν ἔργον Il. 1.294. Cf. Il. 6.79 : Od. 4.434.
Absol., every one : πρόσσω πᾶς πέτεται Il. 16.265. Cf. Od. 13.313.
- d
Absol., the whole of a specified thing : πᾶν εὖ λειήνας Il. 4.111. Cf. Od. 16.351.
- a
- 2
In pl.
- a
All the : ἀρίστους Il. 3.19. Cf. Il. 1.5, 15, 22, 78, 424, Il. 2.579, 809, etc. : ἀγυιαί Od. 2.388, πελεκέων οὐκ ἤμβροτε πάντων στειλειῆς (did not miss the στειλειή of any of them) Od. 21.421. Cf. Od. 1.71, 78, Od. 2.174 (all his ...), Od. 3.254, etc.
- b
All : πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν Il. 1.146. Cf. Il. 1.257, 286, 545, 597, Il. 2.285, Il. 3.95, Il. 5.60 (all kinds of ...), etc. : ἤματα πάντα (every day) Od. 2.55. Cf. Od. 1.76 (all of us), Od. 2.176, Od. 3.430, etc.
- c
With numerals, in all : ἐννέα πάντες Il. 7.161. Cf. Il. 18.373, Il. 19.247, etc. : Od. 5.244, Od. 8.258, etc.
- d
Absol., the whole number of specified or indicated persons or things : λεύσσετε τό γε πάντες Il. 1.120. Cf. Il. 1.122, 288, 367, 471, Od. 2.480, 485, etc. : ἕως κʼ ἀπὸ πάντα δοθείη Od. 2.78, ἐπεὶ πάντα λοέσσατο (his whole body) Od. 6.227. Cf. Od. 1.43, 273, Od. 2.91, 152, 175, 284, etc.
- a
- 3
In neut. pl. πάντα as adv., altogether, wholly, quite : π. ἐνίκα (in all the contests) Il. 4.389, Τυδεΐδῃ μιν ἔγωγε π. ἐΐσκω Il. 5.181. Cf. Il. 11.613, Il. 21.600, Il. 22.491, etc. : Od. 4.654, Od. 13.209, etc.
With neg. : μὴ π. μνηστῆρσιν ὁμιλεῖν (not in any wise to...) Od. 18.167 (cf. πάγχυ, πάμπαν).
- 1
- 1 (the) whole (of); all the
- a preceded by art. ὁ πᾶς χρόνος P. 1.46 pro subs., πολλά μοι ὑπʼ ἀγκῶνος ὠκέα βέλη ἔνδον ἐντὶ φαρέτρας φωνάεντα συνετοῖσιν· ἐς δὲ τὸ πὰν ἑρμανέων χατίζει (Beck: πᾶν codd.:?on the whole) O. 2.85 τί θεός; τὸ πάν (Schr.: πᾶν codd.) fr. 140d.
- b without art. οὐδʼ ἔλαθʼ Αἴπυτον ἐν παντὶ χρόνῳ κλέπτοισα θεοῖο γόνον in this whole time O. 6.36 ἔλσαις ὅλον τε στρατὸν λᾴαν τε πᾶσαν O. 10.44 ἀείδετο δὲ πὰν τέμενος (Schr.: πᾶν codd.) O. 10.76 δεῖξέν τε πᾶσαν τελευτὰν πράγματος O. 13.75 καὶ πᾶσαν κάτα Ἑλλάδʼ O. 13.112 πάντα λόγον θέμενος σπουδαῖον παρεκοινᾶθ P. 4.132 εἰμὶ δʼ ἄσχολος ἀναθέμεν πᾶσαν μακραγορίαν P. 8.30 κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν παντὶ θυμῷ ἔννεπεν P. 9.96 ὁ δέ οἱ φράζε καὶ παντὶ στρατῷ N. 1.61 πολλὰ γάρ μιν παντὶ θυμῷ παρφαμένα λιτάνευεν N. 5.31 [πᾶσα πόλις (sic interp. Σ.) N. 5.47] εἰ δʼ ἀρετᾷ κατάκειται πᾶσαν ὀργάν, ἀμφότερον δαπάναις τε καὶ πόνοις I. 1.41 πλαγίαις δὲ φρένεσσιν οὐχ ὁμῶς πάντα χρόνον θάλλων ὁμιλεῖ I. 3.6 χρὴ παντὶ λαῷ δεικνύναι fr. 42. 4. “Ἴλιον πᾶσάν νιν ἐπὶ π[έδον] κατερεῖψαι Πα. 8A. 22.
- 2 all, every
- a adj. ἀρετᾶν ἄπο πασᾶν O. 1.13 αὐτὰ δέ σφισιν ὤπασε τέχναν πᾶσαν O. 7.51 ἔα πόλεμον μάχαν τε πᾶσαν χωρὶς ἀθανάτων O. 9.40 ἔργων πρὸ πάντων O. 10.23 ἀλλὰ πάντων ταμίαι ἔργων ἐν οὐρανῷ O. 14.9 ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι P. 1.41 σε ποτὶ πάντα λόγον ἐπαινεῖν P. 2.66 ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει P. 2.86 “ἀγρούς τε πάντας” P. 4.149 πράγματι παντὶ P. 4.278 πάσαισι γὰρ πολίεσι P. 7.9 “τέλος οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους” P. 9.45 ἔν τε καὶ πᾶσιν ἐπιχωρίοις P. 9.102 γόνον τέ οἱ φέρτατον ἀτίταλλεν ἐν ἀρμένοισι πᾶσι θυμὸν αὔξων (Mingarelli: πάντα codd., fort. recte) N. 3.58 ἀλλʼ ἐπὶ πάσας ὁλκάδος ἔν τʼ ἀκάτῳ, γλυκεῖʼ ἀοιδά, στεῖχʼ ἀπʼ Αἰγίνας N. 5.2 πότμος δὲ κρίνει συγγενὴς ἔργων πέρι πάντων N. 5.41 χαίρω δʼ ὅτι ἐσλοῖσι μάρναται πέρι πᾶσα πόλις (contra Σ, πᾶσα ἡ πόλις) N. 5.47 ἀλλὰ γὰρ ἀνάπαυσις ἐν παντὶ γλυκεῖα ἔργῳ N. 7.52 βίαια πάντʼ ἐκ ποδὸς ἐρύσαις N. 7.67 πὰν δὲ τέλος ἐν τὶν ἔργων (Schr.: πᾶν codd.) N. 10.29 κείνου γὰρ ἐπιχθονίων πάντων γένετʼ ὀξύτατον ὄμμα N. 10.62 δένδρεά τʼ οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐπέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν N. 11.40 γαστρὶ δὲ πᾶς τις ἀμύνων λιμὸν αἰανῆ πέταται I. 1.49 καὶ θεῶν δαῖτας προσέπτυκτο πάσας I. 2.39 ἄλλοτε δʼ ἀλλοῖος οὖρος πάντας ἀνθρώπους ἐπαίσσων ἐλαύνει I. 4.6 ἐπέψαυσαν κατὰ πὰν τέλος (Schr.: πᾶν codd.) I. 4.11 γαίας τε πάσας καὶ βαθύκρημνον πολιᾶς ἁλὸς ἐξευρὼν θέναρ I. 4.55 ἐμοὶ δὲ μακρὸν πάσας ἀναγήσασθʼ ἀρετάς I. 6.56 τὸ δὲ πρὸ ποδὸς ἄρειον ἀεὶ βλέπειν χρῆμα πάν (Schr.: πᾶν codd.) I. 8.14 Χάρισι πάσαι[ς fr. 6e. ἄνακτα τὸν πάντων ὑπερβάλλοντα Χρόνον μακάρων fr. 33. “πάσαις πολίεσσιν ὁμίλει” fr. 43. 3. κατὰ πᾶσαν ὁδὸν Pae. 4.6 ὁ πάντα τοι τά τε καὶ τὰ τεύχων Pae. 6.132 τὸ πάντων ἔργων ἱερώτ[ατον Pae. 8.74 ]α πᾶσαι[ ἀ]μφίπολ[οι] Κεφ[αλ]λαν[ Pae. 20.18 παντὶ δʼ ἐπὶ φθόνος ἀνδρὶ κεῖται ἀρετᾶς Παρθ. 1. 8. προβάτων γὰρ ἐκ πάντων κελάρυξεν θηλᾶν γάλα *fr. 104b. 1.* πάντες ἴσᾳ νέομεν ψευδῆ πρὸς ἀκτάν fr. 124. 7. add. adj., διείργει δὲ πᾶσα κεκριμένα δύναμις their completely disparate power N. 6.2 ἢ γυναικείῳ θράσει ψυχρὰν φορεῖται πᾶσαν ὁδὸν θεραπεύων fr. 123. 9. pr. adj., in full, to the full, σὺν γὰρ ὑμῖν τά τε τερπνὰ καὶ τὰ γλυκέʼ ἄνεται πάντα βροτοῖς O. 14.6 πᾶσαν εὐφροσύναν τάνυεν P. 4.129 ἀλλʼ Ὅμηρός τοι τετίμακεν διʼ ἀνθρώπων, ὃς αὐτοῦ πᾶσαν ὀρθώσαις ἀρετὰν κατὰ ῥάβδον ἔφρασεν I. 4.38
- b subs., everyone, everything Χρόνος ὁ πάντων πατὴρ O. 2.17 πόσις ὁ πάντων Ῥέας ὑπέρτατον ἐχοίσας θρόνον O. 2.77 χρὴ δὲ κατʼ αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον P. 2.34 σαίνων ποτὶ πάντας P. 2.82 πάντα ἰσάντι νόῳ P. 3.29 λέξατο πάντας ἐπαινήσαις Ἰάσων P. 4.189 παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν P. 5.25 “κύριον ὃς πάντων τέλος οἶσθα” P. 9.44 ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως παντὸς ἔχει κορυφάν P. 9.79 τὸ γὰρ οἰκεῖον πιέζει πάνθʼ ὁμῶς N. 1.53 τὸ δὲ πὰρ ποδὶ ναὸς ἑλισσόμενον αἰεὶ κυμάτων λέγεται παντὶ μάλιστα δονεῖν θυμόν N. 6.56 φαῖμέν κε γείτονʼ ἔμμεναι χάρμα πάντων ἐπάξιον N. 7.88 βραχύ μοι στόμα πάντʼ ἀναγήσασθʼ, ὅσων Ἀργεῖον ἔχει τέμενος μοῖραν ἐσλῶν N. 10.19 πάντων δὲ νοεῖς ἀποδάσσασθαι ἴσον N. 10.86 πάντα δʼ ἐξειπεῖν ὅσʼ ἀγώνιος Ἑρμᾶς Ἡροδότῳ ἔπορεν ἵπποις I. 1.60 χρὴ δὲ πᾶν ἔρδοντʼ ἀμαυρῶσαι τὸν ἐχθρόν (πὰν Schr.) I. 4.48 πάντʼ ἔχεις I. 5.14 Ζεὺς ὁ πάντων κύριος I. 5.53 ἀλλὰ παρθένοι γάρ, ἴσθʼ ὅτι, Μοῖσαι, πάντα Pae. 6.55 ]παντα σφιν ἐφρα[ς Pae. 8.86 ὀλοφύρομαι οὐδέν, ὅ τι πάντων μέτα πείσομαι Pae. 9.21 σὺν δʼ ἀνάγκᾳ πὰν καλόν (Schr.: πᾶν codd. Athenaei) fr. 122. 9. σῶμα μὲν πάντων ἕπεται θανάτῳ fr. 131b. 1. θεὸς ὁ πάντα τεύχων βροτοῖς (τὰ πάντα v. l.) fr. 141. Νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων fr. 169. 1. πάντα θύειν ἑκατόν make all sacrifices in hundreds fr. 170. add. gen. τὸ δʼ αἰεὶ παράμερον ἐσλὸν ὕπατον ἔρχεται παντὶ βροτῶν O. 1.100
- 3 fragg. & dub. [ὀργαῖς πάσαις (codd. contra metr.: ἄρχεις Bowra, alii alia) P. 6.50] [νωμᾶ πάσαις (codd. contra metr.: νεῖμʼ ἁπάσαις Hermann) I. 2.22] στεφα]νοισι παν[ (v. l. νιν ap. Σ.) Πα. 6. 180. ]τι πα̣ντ̣α̣ [ Δ. 4. c. 4. πάντʼ ἐπʼ οἶμον *fr. 107a. 6*. πάντων γὰρ ὑπέρβιος ανα[ fr. 140a. 54 (28). ἐπεὶ πα̣ν̣τ̣α̣[ ?fr. 334a. 11.
Strong 3956
all, every.
I. As adj.,
1. c. subst. anarth., all, every, of every kind: Mt 3:10 4:23, Mk 9:49, Lk 4:37, Jo 2:10, Ac 27:20, Ro 7:8, Re 18:17, al. mult.; pl., all, Ac 22:15, Ro 5:12, He 1:6, al.; of the highest degree, π. ἐξουσία (προθυμία, χαρά), Mt 28:18, Ac 17:11, Phl 2:29, al.; also the whole (though in this sense more freq. c. art.), Mt 2:3, Ac 2:36, Ro 11:26.
2. C. art.
II. As pron.,
1. masc. and fem., every one: Mk 9:49, Lk 16:16, He 2:9; seq. rel. pron., Mt 7:24, Ac 2:21, Ga 3:10, al.; c. ptcp. (anarth.), Mt 13:19, Lk 11:4; c. ptcp. (c. art.), Mt 5:22, Mk 7:8, Lk 6:47, Jo 3:8, Ro 1:16, al.; pl., πάντες, absol., all, all men, Mt 10:22, Mk 13:13, Lk 20:38, Jo 1:7 3:26, I Co 8:1, al.; οἱ π. (collectively, as a definite whole), Ro 11:32, I Co 1:17, Eph 4:13, al.; π. οἱ (ὅσοι), Mt 4:24, Mk 1:32, Lk 4:40, al.
2. Neut.,
(a) sing., πᾶν, everything, all: πᾶν τό, c. ptcp., I Co 10:25, 27, Eph 5:13, I Jo 2:16 5:4 (sc. ὄν); πᾶν ὅ, Jo 17:2, Ro 14:23; collectively, of persons (Westc., in l.), Jo 6:37, 39; c. prep., in adverbial phrases, διὰ παντός, always, Mt 18:10, al.; ἐν παντί, in everything, in every way, II Co 4:8, Phl 4:6, al.;
(b) pl., πάτνα, all things: absol., Jo 1:3, I Co 2:10, He 2:8, al.; of certain specified things, Mk 4:34, Lk 1:3, Ro 8:28, I Th 5:21, al.; acc., πάντα, adverbially, wholly, in all things, in all respects, Ac 20:35, I Co 9:25, al.; c. art., τὰ π., all things (a totality, as distinct from anarth. πάντα, all things severally; cf. Westc., Eph., 186 f.), absol.: Ro 11:36, I Co 8:6, Eph 3:9, He 1:3, al.; relatively, Mk 4:11, Ac 17:25, Ro 8:32, al.; πάντα τά, c. ptcp., Mt 18:31, al.; πάντα ταῦτα (ταῦτα π.), Mt 6:32, 33, al.; πάντα, c. prep, in adverbial phrases, πρὸ πάντων, above all things, Ja 5:12, I Pe 4:8; ἐν π., in all things, in all ways, I Ti 3:11, I Pe 4:11, al.; κατὰ πάντα, in all respects, Ac 17:22, al.
3. C. neg., πᾶς οὐ (μή) = οὐδείς, v.s. οὐ and μή, and cf. M, Pr., 245 f.
- Lat. omnis, all, when used of many; when of one only, all, the whole:
- Iin pl. all, πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι Il.; τῶν Σαμίων πάντες Thuc.; ἅμα πάντες, πάντες ἅμα all together, Il., etc.
- 2with a Sup., πάντες ἄριστοι all the noblest, Lat. optimus quisque, Hom.
- IIall, the whole, πᾶσα ἀλήθεια all the truth, Il.; χαλκέη πᾶσα all of bronze, Hdt.; ἦν ἡ μάχη ἐν χερσὶ πᾶσα all hand to hand, Thuc.; ἡ πᾶσα βλάβη nothing but mischief, Soph.
- III= ἕκαστος, every, Hom., etc.; πᾶς χώρει let everyone go, Ar.:—also, πᾶς ἀνήρ Soph., etc.; πᾶς τις every single one, Hdt., etc.; πᾶς ὅστις . . Soph.; πᾶν ὅσον Aesch., etc.
- BWhen the Art. is used, it is generally put after πᾶς, πᾶσαν τὴν δύναμιν all his force, Hdt.; πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν Thuc.
- IIπᾶς is put between the Art. and Subst., to denote totality, ὁ πᾶς ἀριθμός Aesch.; τὸ πᾶν πλῆθος Thuc.
- IIIas a Subst., τὸ πᾶν the whole, Aesch.; τὰ πάντα the whole, Aesch.
- CWith Numerals it marks an exact number, ἐννέα πάντες quite nine, full nine, no less, Od.; δέκα πάντα τάλαντα Il.; but, κτήνεα τὰ θύσιμα πάντα τρισχίλια ἔθυσε 3000 of all kinds, Hdt.
- IIwith the Article, in all, οἱ πάντες εἷς καὶ ἐννενήκοντα Hdt.
- DSpecial Usages:—in dat. pl. masc. πᾶσι, with or in the judgment of all, Il., Soph.
- 2πᾶσι as neut., in all things, altogether, Soph.
- IIπάντα γίγνεσθαι to become all things, i. e. assume every shape, Od.; εἰς πᾶν ἀφικνεῖσθαι to venture everything, Xen.
- 2πάντα εἶναί τινι to be everything to one, Hdt., Thuc., etc.
- 3πάντα as adv. for πάντως, in all points, entirely, wholly, Od., Soph., etc.:—but, τὰ πάντα in every way, by all means, altogether, Hdt.
- IIIneut. sg. τὸ πᾶν the whole, oneʼs all, περὶ τοῦ παντὸς δρόμον θέειν Hdt.; τοῦ π. ἐλλείπειν Aesch.: — τὸ πᾶν as adv., on the whole, altogether, Soph., etc.; with a negat. at all, Aesch.
- 2πᾶν everything, anything, πᾶν μᾶλλον ἢ στρατιήν anything rather than an army, Hdt.; πᾶν ποιῶν by any means whatever, Plat.; so, πάντα ποιῶν Dem.
- 3ἐπὶ πᾶν on the whole, in general, generally, Plat.
- 4παντὸς μᾶλλον above all, absolutely, necessarily, Lat. ita ut nihil supra, Plat.:—in answers, π. γε μᾶλλον yes, absolutely so, Plat.
- 5with Preps., ἐς πᾶν κακοῦ ἀπικέσθαι to all extremity of ill, Hdt.; so, εἰς πᾶν ἀφικέσθαι Xen.; ἐς τὸ πᾶν altogether, Aesch.:— ἐν παντὶ ἀθυμίας εἶναι in all extremity of despair, Thuc.:— περὶ παντὸς ποιεῖσθαι to esteem above all, Lat. maximi facere, Xen.:— διὰ παντὸς (sc. χρόνου), or as one word διάπαντος, for ever, continually, Soph., Thuc., etc.: but also, altogether, Thuc., Plat.
-
…πόλιν, τοὺς οἰκοδόμους μεταπεμπομένους συμβούλους περὶ τῶν οἰκοδομημάτων, ὅταν δὲ περὶ ναυπηγίας, τοὺς ναυπηγούς, καὶ τἆλλα πάντα οὕτως, ὅσα ἡγοῦνται μαθητά τε καὶ διδακτὰ εἶναι · ἐὰν δέ τις ἄλλος ἐπιχειρῇ αὐτοῖς συμβουλεύειν ὃν ἐκεῖνοι μὴ…
Plato, Protagoras
-
…ὑπὸ τοῦ θεοῦ τῇ πόλει δεδόσθαι, ἐνθένδε ἂν κατανοήσαιτε · οὐ γὰρ ἀνθρωπίνῳ ἔοικε τὸ ἐμὲ τῶν μὲν ἐμαυτοῦ πάντων ἠμεληκέναι καὶ ἀνέχεσθαι τῶν οἰκείων ἀμελουμένων τοσαῦτα ἤδη ἔτη, τὸ δὲ ὑμέτερον πράττειν ἀεί, ἰδίᾳ ἑκάστῳ προσιόντα ὥσπερ…
Plato, Apology
-
…σιγῶν δὲ καὶ ἡσυχίαν ἄγων, ὦ Σώκρατες, οὐχ οἷός τʼ ἔσῃ ἡμῖν ἐξελθὼν ζῆν ; τουτὶ δή ἐστι πάντων χαλεπώτατον πεῖσαί τινας ὑμῶν. ἐάντε γὰρ λέγω ὅτι τῷ θεῷ ἀπειθεῖν τοῦτʼ ἐστὶν καὶ διὰ τοῦτʼ ἀδύνατον ἡσυχίαν ἄγειν…
Plato, Apology
-
…εὐνούστατον μὲν ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ τῇ πόλει, μισοῦντα δὲ μάλιστα τοὺς ἐν Πειραιεῖ. μισθωσάμενοι δὲ πάντας ἀνθρώπους ἐπʼ ὀλέθρῳ τῆς πόλεως, καὶ πόλεις ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι ,…
Lysias, Speeches
-
…τὸ ἀργύριον αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων μήτε ἀνάγκης ἡμῖν μηδεμιᾶς γενομένης ; ἀλλὰ γάρ, ὦ βουλή, πάντα αὐτῷ ταῦτα σύγκειται καὶ μεμηχάνηται, καὶ δοῦναι μέν φησιν, ἵνα μὴ δοκῇ δεινὰ ποιεῖν, εἰ μηδενὸς αὐτῷ…
Lysias, Speeches
-
…δέκα στρατηγοὺς τοὺς οὐκ ἀνελομένους τοὺς ἐκ τῆς ναυμαχίας ἐβουλεύσασθε ἁθρόους κρίνειν, παρανόμως, ὡς ἐν τῷ ὑστέρῳ χρόνῳ πᾶσιν ὑμῖν ἔδοξεν. τότʼ ἐγὼ μόνος τῶν πρυτάνεων ἠναντιώθην ὑμῖν μηδὲν ποιεῖν παρὰ τοὺς νόμους καὶ ἐναντία ἐψηφισάμην · καὶ…
Plato, Apology
-
…δίκην λαμβάνειν · ἐν ὑμῖν δʼ ἐστὶ πότερον χρὴ τούτους ἰσχυροὺς ἢ μηδενὸς ἀξίους εἶναι. ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι πάσας τὰς πόλεις διὰ τοῦτο τοὺς νόμους τίθεσθαι, ἵνα περὶ ὧν ἂν πραγμάτων ἀπορῶμεν, παρὰ τούτους ἐλθόντες σκεψώμεθα ὅ…
Lysias, Speeches
-
…οὐκ ἔχοντες τὴν πολιτικὴν τέχνην, ὥστε πάλιν σκεδαννύμενοι διεφθείροντο. Ζεὺς οὖν δείσας περὶ τῷ γένει ἡμῶν μὴ ἀπόλοιτο πᾶν, Ἑρμῆν πέμπει ἄγοντα εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ τε καὶ δίκην, ἵνʼ εἶεν πόλεων κόσμοι τε καὶ δεσμοὶ φιλίας συναγωγοί…
Plato, Protagoras
-
…πλεονεκτεῖν · τοῦτον οὖν σκόπει, εἴπερ βούλει κρίνειν ὅσῳ μᾶλλον συμφέρει ἰδίᾳ αὑτῷ ἄδικον εἶναι ἢ τὸ δίκαιον. πάντων δὲ ῥᾷστα μαθήσῃ, ἐὰν ἐπὶ τὴν τελεωτάτην ἀδικίαν ἔλθῃς, ἣ τὸν μὲν ἀδικήσαντα εὐδαιμονέστατον ποιεῖ, τοὺς δὲ…
Plato, Republic
-
…ἵπποις, διαφθείρουσιν ; οὐχ οὕτως ἔχει, ὦ Μέλητε, καὶ περὶ ἵππων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ζῴων ; πάντως δήπου, ἐάντε σὺ καὶ Ἄνυτος οὐ φῆτε ἐάντε φῆτε · πολλὴ γὰρ ἄν τις εὐδαιμονία εἴη περὶ τοὺς νέους…
Plato, Apology