περίαπτος

περί-απτος, ον,

• hung round, appended, ἄκος π., i. e. an amulet, Cratin. 22 D.; σέμνωμα π. Eust. 95.42.
• • II as Subst. περίαπτον, τό, = περίαμμα, amulet, Pl. R. 426b, Thphr. HP 9.19.2, etc.; adventitious charm, Arist. EN 1099a16: pl., ornaments, Ph. 1.608.

περίαπτος, umgehängt, äußerlich, im Ggstz von ἐν ἑαυτῷ ἔχειν, Arist. Eth. 1.8.12 ; – τὸ π. = περίαμμα, Amulet, Plat. Rep. IV.426b, neben ἐπῳδαί, u. oft bei Plut. u. a.Sp.

περίαπτος περί-απτος, ον,

• hung round one: as Subst., περίαπτον, τό, περίαμμα, Plat.: an appendage, Arist.