περίπτωσις

περί-πτωσις, εως, Ion. ιος, ἡ,

• encountering, falling into the earthʼs shadow, Cleom. 2.6.
• • II = foreg., S.E. P. 1.144 (pl.), Hld. 6.14, etc.; ἀπὸ περιπτώσεως S.E. M. 1.25.
  • III experience, ξυγκαταινέω . . τὸν λογισμόν, ἤνπερ ἐκ περιπτώσιος ποιέηται τὴν ἀρχήν Hp. Praec. 1; οὔτε πεῖρα οὔτε π. Plu. Aet. phys. 2.918c tit.; ἄλογος τριβὴ καὶ π. ib. Virt.mor. 440a; κατὰ περίπτωσιν ἐγνωσμένον Stoic. 2.29, al., cf. Phld. Rh. 2.164S., Diog.Oen. 10 (pl.).