περίσσευμα
περίσσευμα, that which remains over, abundance
περίσσ-ευμα, Att. περίττευμα, ατος, τό,
- superfluity, Orib. 22.7.1; that which remains over, κλασμάτων Ev.Marc. 8.8; abundance, opp. ὑστέρημα, 2 Ep.Cor. 8.14; ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ Ev.Matt. 12.34.
- II = περίσσωμα, excrement, Sor. 1.108, f.l. in Plu. Sollert. 2.962f.
περίσσευμα, att. περίττευμα, ατος (τὸ)
I ce qui est en plus, d’où :
1 surplus, reste, NT. Marc. 8, 8 ||
2 excrément, Plut. M. 962e ||
II ce qui est en trop, excès, surabondance, Arstt. fr. 259 ; NT. Matth. 12, 34, etc.
Étym. περισσεύω.
περίσσευμα, τό, att. περίττευμα, = περίσσωμα, NT.
περίσσευμα,
- that which remains over, abundance, NTest.