περιούσιος
περιούσιος, having more than enough: especial, peculiar
περιούσι-ος, ον,
- having more than enough, wealthy, Hsch.; dub. sens. in PGen. 11.17 (iv A. D.).
- II especial, peculiar, λαός LXX Ex. 19.5, al., Ep.Tit. 2.14.
περι·ούσιος, ος, ον, élu, choisi, NT. Tit. 2, 14.
Étym. π. οὐσία.
περιούσιος, vermögend, reich, überflüssig, ausgezeichnet, vorzüglich, Sp.
περιούσιος
from περιουσία
περιούσιος, ον,
- having more than enough: especial, peculiar, NTest.