περιοργής
περιοργής, very angry
περιοργ-ής, ές,
- very angry or wrathful, Th. 4.130, J. AJ 18.8.1, D.C. 39.19. Adv. -γῶς A. Ag. 216 (lyr., dub., fort. -όργῳ from Adj. περίοργος).
περι·οργής, ής, ές, très irrité, Thc. 4, 130 ; DC. 39, 19.
Étym. π. ὀργή.
περιοργής, ές, sehr zornig, sehr heftig, Thuc. 4.130 ; περιοργῶς ἐπιθυμεῖν, Aesch. Ag. 209.
περιοργής
περι-οργής, ές
ὀργή
- very angry or wrathful, Thuc. adv. -γῶς, Aesch.