περιουσιάζω
περιουσιάζω, have more than enough
περιουσι-άζω,
- have more than enough, of persons, Phalar. Ep. 81.2, Heraclit. Ep. 8.3: c. dat., abound in a thing, δυναστείᾳ D.H. 6.75, cf. Crantor ap. S.E. M. 11.58; τρυφῇ D.S. 8.18; to be abundantly supplied, ὑπό τινος Alciphr. 2.1:—Med., Corn. ND 15, S.E. M. 1.31, Eust. 33.12.
- 2 expend oneʼs means, εἴς τινα Phalar. Ep. 69.2.
- 3 of an orator, speak at unnecessary length, Corn. Rh. p.396 H.
- II of things, abound, τὰ ἐν τᾷ πόλει-άζοντα Hippod. ap. Stob. 4.1.94; ὅκα ἐν οἴκῳ καὶ πόλει περιουσιάζῃ whenever there is a surplus, Callicrat. ib. 4.28.16.
- III Act., enrich, τοὺς ἱππέας App. BC 5.9, cf. 75.
περι·ουσιάζω :
I avoir du superflu, d’où :
1 être dans l’abondance, regorger de, dat. DS. Exc. p. 550, 88 ; DH. 6, 75 ; Crant. (Sext. M. 11, 58) ; abs. Alciphr. 2, 1 ||
2 employer son superflu : εἰς τοὺς ἀναγκαίους, Phil. Ep. 105, à soulager les nécessiteux ||
II être en abondance, Phil. Ep. 4a ; τὰ περιουσιάζοντα, Hippodam. (Stob. Fl. 101) le superflu ||
Moy.
1 regorger de, dat. Sext. p. 221 ||
2 employer son superflu, avec εἰς et l’acc. Corn. p. 162.
Étym. περιουσία.
περιουσιάζω, Ueberfluß, Vermögen haben, übh. Ueberfluß haben, an Etwas, τινί, z.B. δυναστείᾳ πόλις, Dion.Hal. 6.75, die große Macht hat ; u. a.Sp., περιουσιάσαι εἰς τοὺς ἀναγκαίους, seinen Reichtum auf Verwandte verwenden, Phalar. ep.