περιπόλησις
περιπόλησις, revolution
περιπόλ-ησις, εως, ἡ,
- revolution, of the stars, Ph. 1.10 (pl.); τῶν οὐρανίων Theo Sm. p.120 H., cf. lamb. VP 15.65; τὴν π. ποιεῖσθαι, of the sun, Porph. ap. Eus. PE 3.12; π. τῆς ψυχῆς, of metempsychosis, Max.Tyr. 38.3, D.L. 8.4.
περιπόλησις, εως (ἡ)
1 action de tourner autour, DL. 8, 4 ||
2 particul. évolution d’un astre, Jambl. V. Pyth. 15.
Étym. περιπολέω.
περιπόλησις, ἡ, das Umhergehen, Umgehen, Sp.