περιπνιγής
περιπνιγής, suffocated, choked
περι-πνῐγής, ές,
- suffocated, choked, Nic. Th. 432, J. AJ 7.13.3; ὑπὸ τοῦ θυμοῦ Agatharch. 76; τῇ τῆς ἀναπνοῆς φθορᾷ D.S. 38.4:—also περί-πνῑγος, ον, Sch. Nic. Th. 432.
περιπνιγής, ής, ές [νῐ] suffoqué, Nic. Th. 432 ; DS. (Phot. Bibl. 381, 40, etc.).
Étym. περιπνίγω.
περιπνιγής, ές, von allen Seiten bis zum Ersticken gedrückt, fast erstickt ; Nic. Ther. 432 ; DS. 3.34.