περιπόθητος
περιπόθητος, much-beloved
περιπόθητος, ον,
- much-beloved, J. AJ 16.11.8, Luc. Tim. 12, DMort. 19[9].2, Chor. Proc. 8: Comp., App. BC 3.4; π. ταλαιπώρημα Secund. Sent. 9.
περι·πόθητος, ος, ον, très désiré ou très désirable, Luc. D. mort. 9, 2, etc. ||
Cp. -ότερος, App. Civ. 3, 4.
Étym. π. ποθέω.
περιπόθητος, sehr erwünscht, sehr ersehnt od. geliebt, Sp., wie Luc. Tim. 12 ; Kompar., App. B.C. 3.4.
περιπόθητος
περι-πόθητος, ον,
- much-beloved, Luc.