πιθέω

πιθέω, obey

πιθέω, Aeol. πίθημι [~ πείθω] praes. ptc. Aeol. πίθεις, f. πίθεισα; aor. ptc. ep. πιθήσας; fut. πιθήσω; met dat.
1. gehoor geven aan, gehoorzamen; zwichten voor: τάχ’ οὐκ ἐῢ πᾶσι πιθήσεις het zal snel je snel spijten dat je aan iedereen gehoor geeft Od. 21.369.
2. vertrouwen stellen in: θεῶν τεράεσσι πιθήσας vertrouwend op de tekenen van de goden Il. 6.183.